Fakat kanunun
44. maddesi bazı durumlarda “adozione in casi particolari” yani özel durumlarda evlat edinme imkanı tanıyor. Bu madde ile aynı cinsiyetten çiftler ortak evlat edinemeseler de, partnerlerden biri diğerinin biyolojik veya hukuki çocuğunu mahkeme kararıyla evlat edinebiliyor. Fakat bu süreç de otomatik ilerlemiyor ve her başvuru mahkeme tarafından çocuğun yararına göre ayrı olarak değerlendiriliyor. İtalya’da özellikle 2024’ten sonra yaşanan gelişmeler de iki anneli ve iki babalı aileler açısından farklı sonuçlar doğurdu.İtalya Anayasa Mahkemesi,
2025 tarihli 68 sayılı kararıyla, yasal yardımcı üreme yöntemine birlikte başvuran iki kadından biri çocuğu İtalya’da doğurduğunda, diğer kadının da doğum anından itibaren yasal anne olarak kabul edilmesi gerektiğine karar verdi. Karar taşıyıcı annelik yoluyla doğan çocukları kapsamıyor. İki babalı ailelerin biyolojik çocuk sahibi olabilmesi taşıyıcı annelik yöntemine bağlı. Bu yöntem İtalya’da zaten yasaktı.
2024 tarihli 169 sayılı Kanun, İtalyan vatandaşlarının yurt dışında taşıyıcı anneliğe başvurmasını da cezalandırılabilir hale getirdi. Çiftteki erkeklerden biri çocuğun biyolojik babasıysa, diğer erkeğin çocukla hukuki bağ kurabilmesi için “özel durumlarda evlat edinme” yoluyla mahkemeye başvurması gerekiyor. Yurt dışında düzenlenen doğum belgesinde her iki erkeğin de ebeveyn olarak gösterilmesi, biyolojik olmayan babanın İtalya’da otomatik olarak tanınması için yeterli değil.